Jongens zijn het, George Kooymans en Frank Carillo.

Jongens van rond de zestig die elkaars Gretch gitaren bewonderen zoals jonge jongens dat doen met elkaars iPod of scooter. De een al ruim vijfenveertig jaar gitarist van Nederlands bekendste rockgroep; de andere een Amerikaanse veteraan die vooral bij collega muzikanten een klinkende naam is. Samen hebben ze nu een plaat gemaakt: On Location.

"We hadden er lol in! Dat was de voornaamste motivatie om dit album te maken", zegt Carillo in een Amsterdamse hotellobby met een glas wijn bij de hand en de Gretch-gitaar op schoot.

"En voor mij was natuurlijk belangrijk dat ik eigenlijk nooit met andere muzikanten werk dan de Earring", vult Kooymans aan. Ook met wijn en Gretch. "Dus toen Frank en ik een jaar of vijftien geleden bevriend raakten, leek het mij ook leuk om eens samen te werken. Niet omdat ik bij de Earring niet alles zou kunnen doen wat ik wil, maar gewoon omdat het verfrissend voor mij is."

Het resultaat is een typisch ouwejongenskrentenbrood-album. Elf tijdloze en pretentieloze rocksongs waar het spelplezier van afspat. De refreinen die Kooymans geschreven heeft zijn duidelijk herkenbaar, want die echoën stuk voor stuk dat klassieke Earring-geluid. De twee veteranen wisselen de zang genereus af en geven elkaar ook als gitarist alle ruimte. Vliegen afvangen is er niet bij - ze hoeven zich niet zo nodig meer te bewijzen; niet aan elkaar en niet aan de buitenwereld.

De sfeer tijdens het interview lijkt karakteristiek voor hoe het album tot stand gekomen is. Carillo, met de Gretch gitaar nog altijd als een peuter op schoot, vertelt: "Ik werd eens gebeld door Paul Stanley van Kiss. Hij zei: 'Frank, ik heb al mijn gitaren hier tegen de muren van mijn huiskamer gezet en zit daar nu al uren naar te kijken. Een prachtig uitzicht'. Ik begreep direct wat hij bedoelde."

Kooymans knikt. "Ik ook. Helemaal!"

En weer gaat het gesprek over de door beiden zo bewonderde Gretch-gitaren die met hun holle klankkast vooral in de jaren vijftig erg populair waren in jazz- en rockabillykringen. De twee rockers grappen over geheime ruimten in de gitaarkast die heel geschikt zouden zijn om je hasj in te verstoppen.

"A secret stash for your hash, in the caravan", zegt Carillo plotseling.

"Prachtig! Da's een gouden refreinregel voor een song, man", reageert Kooymans. "Die moeten we onthouden."

Carillo is al opgestaan, op zoek naar pen en papier om de hit in spé vast te leggen.

George Kooymans, tweeënzestig inmiddels, behoeft geen introductie. Frank Carillo speelde als sessiemuzikant al jaren op platen en op toernees met rocksterren als Peter Frampton, Carly Simon en Joan Jettt, toen hij in in 1990 een duo vormde met ex-Shirts-zangeres Annie Golden. Als Golden-Carillo maakten ze tot 1997 een aantal lange tournees door ons land, vooral in het kroegcircuit. Het was in die tijd dat Kooymans en Carillo elkaar leerden kennen. Kooymans produceerde een Golden-Carillo-album. Carillo werd betrokken bij het debuut van Anouk, waar de Earring een flinke vinger in de pap had. En in 2003 werkte de Amerikaan ook mee aan het Earring-album Millbrook, USA.

"Ik kende de muziek van de Earring al lang voordat ik George kende", zegt Carillo. "Hun muziek is in Amerika veel bekender dan de groepsnaam. Ik sprak onlangs een meisje die haar schouders ophaalde toen ik de Golden Earring noemde, maar Radar Love kende ze."

Eigenlijk dateert het idee voor het gezamenlijke album al van zo'n vijftien jaar geleden.

"Met het schrijven van de songs zijn we heel lang bezig geweest", zegt Carillo. "De opnamen zelf kostten niet meer dan een paar weken."

"Op een gegeven moment moesten we het gewoon afronden", vult Kooymans aan. De plaat werd uiteindelijk in Amerika opgenomen met de muzikanten van Frank Carillo's band The Bandoleros.

"Wat voor mij leerzaam was, is dat Frank een heel andere stijl van gitaarspelen heeft dan ik", vertelt Kooymans. "Ik ga altijd meteen heel hard en vul alle gaten op."

Carillo: "En voor mij geldt precies het omgekeerde."

De twee gaan na een cd-presentatie in De Melkweg, begin april, ook op tournee door het land, begeleid door de Nederlandse band The Barking Dogs.

"Dat geeft mij echt weer eens dat 'eerste bandjes gevoel'. Heel verfrissend", zegt Kooymans. "We spelen het complete album en ieder een paar songs van onszelf. In mijn geval wat dingen van m'n soloalbums van heel lang geleden."

En daarna? Komt er dan toch weer eens een nieuw Earring-album? Het laatste, Millbrook, USA, dateert van zeven jaar geleden.

"Ach ja, dat zal wel eens moeten", reageert Kooymans met een laconieke grijns. "Ik heb inmiddels zes of zeven nieuwe songs. Barry leek heel lang klaar voor z'n pensioen, maar ik heb de indruk dat hij de laatste tijd weer een beetje in beweging komt."